ارزهای دیجیتال بانک مرکزی چیست و برای افراد معمولی چه معنایی می تواند داشته باشد؟
ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDCs) نوعی پول دیجیتالی هستند که توسط بانک مرکزی صادر می شود، اما ارز دیجیتال نیستند و جایگزین پول نقد نمی شوند. CBDCها مزایای بالقوه ای را برای گنجاندن امور مالی ارائه می دهند، اما همانطور که مجموعه کاغذ سفید کنسرسیوم مدیریت ارز دیجیتال مجمع جهانی اقتصاد اشاره می کند، نگرانی هایی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود.
دولت ها و بانک های مرکزی باید در مورد مزایا و خطرات احتمالی ارزهای دیجیتال شفاف و صادق باشند تا اعتماد عمومی به CBDC ها ایجاد شود.
باهاماس اولین کشوری بود که CBDC را پذیرفت. Sand Dollar را در سال 2020 راه اندازی کرد زیرا می خواست برای شهروندانش که در مجموعه ای از 700 جزیره این کشور زندگی می کنند و برخی از آنها دسترسی محدودی به سیستم نقدی و خدمات بانکی دارند، مشارکت مالی را افزایش دهد.
جان رول، رئیس بانک مرکزی باهاماس می گوید: «ما با ایده یک ارز دیجیتال برای بانک مرکزی شروع نکردیم. ما بر حذف هر چه بیشتر موانع برای افرادی که برای انجام تراکنشها به حساب سپرده یا حساب کیف پول در تلفن همراه خود دسترسی دارند، تمرکز کردیم.»
اما CBDC ها چه مزایای برای افراد عادی در کشورهای دارد؟
افزایش مشترکت مالی یکی از دلایلی بود که نیجریه ارز CBDC خود، به نام eNaira را در سال 2021 معرفی کرد.حدود یک سوم مردم در نیجریه حساب بانکی ندارند. به گفته بانک جهانی، مزایای مشارکت مالی شامل کمک به رفع فقر، ایجاد شغل، بهبود برابری جنسیتی و افزایش استانداردهای بهداشتی است. به لطف اقداماتی که برای وارد کردن مردم به سیستم بانکی انجام شده است، فقر در مناطق روستایی هند کاهش زیادی داشته است.
دسترسی مردم به خدمات مالی کلیدی برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل یکی دیگر از مزایای CBDCها است.
ارزهای دیجیتال CBDC می توانند مشارکت مالی را تغییر دهند، زیرا می توانند مستقیماً از طریق تلفن همراه استفاده شوند و به طور بالقوه برای بیش از 600 میلیون نفر در سراسر جهان که به تلفن همراه دسترسی دارند اما به حساب بانکی دسترسی ندارند، در دسترس است.
همچنین CBDC ها می توانند با فعالیت های مجرمانه مقابله کنند و امنیت مالی را برای مردم عادی به ارمغان بیاورند.
